Tuin bij woonhuis te Oud Aa
Beschrijving van de tuin en zijn omgeving
Op de plek van een heel klein oud woonhuisje op één van twee aangekochte kavels mocht bij hoge uitzondering een nieuw woonhuis worden gerealiseerd. Het nieuwe huis staat midden op het aangekochte areaal, maar direct op de oever aan het water van de voormalige loop van de Aa. Opmerkelijk is, dat in de zeer behoudende gemeente Breukelen vergunning verleend is voor een woonhuis met een zo afwijkende vorm. Een vanaf maaiveld gebogen kap keert zich af van het open landschap en omsluit de twee etages met garage eronder. Het nieuwe huis is niet mooi of lelijk. Het is in ieder geval niet de obligate semi-boerderette met mansarde, zoals die uit de catalogi rolt.
Het grootste deel van het voor de tuin beschikbare areaal blijft door de vorm van het huis en door de gedwongen situering op de plek van het verdwenen woonhuisje onbenut. Deze op het eerste gezicht merkwaardige uitgangspunten zijn essentieel geworden voor het bereiken van een ongelooflijk mooie sfeer in deze tuin. De kans is aangegrepen om het Groene Hart als het ware onderdeel te maken van de compositie en belevenis van de tuin. Ook de door Hans Warnau ontworpen inmiddels volgroeide groene buurkavel aan de overzijde van de Aa helpt daarbij (in de ruilverkavelingen van omstreeks 1975 zijn door Staatsbosbeheer kleine beboste enclaves gemaakt op cruciale plekken in dit deel van het groene hart: het aanpalende groene ‘vissersbosje’ is er één van).
De tuin is onbegrensd, maar een aantal beproefde middelen uit de Hollandse landschapsarchitectuur biedt de bewoners toch een ‘eigen’ wereld en een uitgelezen serie plekjes waarbij nergens het geheel (het groene hart) verloren gaat.
Om te beginnen is 215 deel van het complete areaal, d.w.z. circa 2.000m2 prijsgegeven aan het omringende landschap. Door over dit oppervlak 20cm te vergraven is een gouden kraag met oevervegetatie aan het ontstaan, die nu al meer dan menshoog is. Dit sluit aan bij de schaal en belevenis van het landschap, maar geeft in de hier zeer uitgestrekte groene vlakte ook al intimiteit in de nabijheid van het huis. In de rietkraag zijn enkele eilandjes blijven liggen met bestaande knotbomen en een zwanennest.
De vergraven grond is ondergebracht in een dijk, die in een tot 2,5m oplopende halve ovaal een opgehoogd tuingedeelte omsluit. Onder aan het hoogste gedeelte van de dijk ligt een siertuin en een extra terras. Grote leiperen zijn gebruikt om op het gazon een onderverdeling te maken in kleurenvlakken.
Het schijnbaar onbenutte noordelijk deel loopt door tot aan de noordwestgevel (het gebogen dak) van het huis. Deze kavel is over de loop van een oude kavelsloot verdeeld in een opgehoogde boomgaard en een iets lager gelegen populierenakker. Het bomengrid van de populierenakkker (Populus marilandica) loopt over de beide grootste kavels door tot voorbij de achtergevel. Een plankier over de volle breedte van de zuidzijde van het huis faciliteert de eigenlijke tuingevel. Vanaf dit plankier is, onder een volwassen vleugelnoot door, een in het opgehoogde gazon als een enorme schotel verdiept liggende lelievijver zichtbaar. Een groot aantal moerascypressen (Taxodium distichum) vormen het zachtgroene decor van dit water zonder eind.
In de dijk is een coupure gemaakt met een aanlegsteiger om te vissen tegenover de openbare visplek, een plekje om de schaatsen onder te binden of de kano te water te laten.
Ontwerp en uitvoering van een vrij grote particuliere tuin in het landschap van het Groene Hart aan de oevers van de Aa vlak bij Oud Aa, deel van de Gemeente Breukelen.
Opdrachtgever: de heer en mevrouw Van Galen
Ontwerpers: Charles Vermaas, Paul van Beek en Michel van Unen (terreininrichting)
Jacco de Visser (woonhuis)
Odette Ex (interieur)
Grondwerken: firma van Schie
Aanvang: medio 1997
Oplevering: voorjaar 1999
